ตั้งหลัก บทที่ ๓ : อาวุธ

sendan-kendatsuba-TNM-640pxl

ตั้งหลัก บทที่ ๓ : อาวุธ

"อาวุธท่านเล่า"
"ข้าพเจ้าเคยมี"

"เดี้ยวนี้เล่า"
"สูญหายเนิ่นนานแล้ว"

"ไฉนเป็นเช่นนั้น"
"นั่นเพราะ…นั่นเพราะข้าพเจ้ามิจำเป็นต้องใช้มัน"

"อ้อ…ท่านคล้ายมั่นใจยิ่ง"
"เปล่าเลย … ข้าพเจ้ากลับมิเคยมั่นใจ "

"ไฉนเป็นเช่นนั้น"
"นั้นเพราะความมั่นใจทำให้ข้าพเจ้าขาดสิ่งหนึ่ง"

"สิ่งใด"
"ความระมัดระวัง"

"นั่นจำเป็นหรือ"
"นั่นจำเป็นอย่างยิ่งยวด"

"นั้นเป็นเหตุให้ท่านไม่พกพาอาวุธ"
"เป็นเช่นนั้นจริง…หากแต่"

"แต่อันใด"
"มิใช่ทั้งหมด"

"ท่านว่ามา"
" อาวุธนับเป็นสิ่งทุนแรงอย่างหนึ่ง "

"อย่างน้อยทำให้ท่านได้เปรียบ "
" เป็นเช่นนั้นจริง หากแต่ว่า กลับท่านให้ท่านเสียเปรียบเช่นกัน"

" ไฉนเป็นเช่นนั้น "
" นั่นเพราะหากท่านไร้อาวุธท่านเพียงระวังป้องกันเพียงตัวท่านเอง "

" อ้อ… อาวุธไฉนต้องการคนคุ้มครอง คนคอยระวัง "
" เพราะมันไร้จิตใจไร้ความคิด … บางครั้งมันมักทำร้ายผู้คนไปทั่ว "

เว้นจังหวะชั่วครู่

" บางครั้งมันกลับย้อนมาทำร้ายตัวเจ้าของเอง "
" อาวุธข้าพเจ้าไม่เคยทำร้ายใคร "

"อ้อ…อาวุธท่านน่ารักยิ่ง "
" นั่นเพราะข้าพเจ้ามิเคยชักมันออกมา "

" ไฉนเป็นเช่นนั้น "
"นั่นเพราะหากข้าพเจ้าคิดใช้มันออกมา … คล้ายต้องมีเรื่องยุ่งยากตามมา "

" เพียงชักออกมาแค่นั้น "
" เป็นเช่นนั้นจริง "

"เป็นไปได้อย่างไร"
"เป็นไปได้"

"อาวุธท่านเรียกว่าอะไร "
" ย่อมเป็น*ดาบ*"

" อ้อ…ข้าพเจ้าคาดว่ามื้อนี้ท่านคงมิใช้อาวุธท่านกระมัง "
" นั่นอาจไม่แน่ "

"ท่าน "

ท้องฟ้ามืดครึ้มเหล่าสหายล้วนเมามายพลันขณะนั้นเทพสุราชักดาบออกมาแล้วดาบถูกชักออกมาแล้ว

ผู้คนเล่าผู้คนหายสาบสูญแล้ว
นี่นับเป็นเรื่องเศร้าชนิดหนึ่งของยุทธภพ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: